नेभिगेशन
समसामयीक

नेता पूर्ण घर्तीले सिर्जना 'सिज्जु'लाई लेखेको मार्मिक पत्र

एउटी 'सिर्जना' र भोलिको सम्भावनाका नाममा पत्र :

प्रिय छोरी,

आज तिम्रो हातमा यो पत्र सुम्पिँदै गर्दा मेरो मनमा एउटा फरक खालको तरंग खेलिरहेको छ। तिम्रो बुवा पृथ्वी, जो वर्षौंदेखि राजनीतिका उकाली-ओरालीहरूमा देशको भविष्य कोर्न तल्लीन हुनुहुन्छ, उहाँको साथी हुनुको नाताले आज म तिमीलाई एउटा 'छोरी' मात्र होइन, यो राष्ट्रको एउटा 'सुविचारित नागरिक' को रूपमा देखिरहेको छु।

हालै तिमीले लिएको त्यो एउटा निर्णय: 'नाम फिर्ता लिने र पहिले आफूलाई अझै खार्ने' यो केवल एउटा प्राविधिक कदम थिएन। यो त नेपाली राजनीतिका पुराना र धमिलो भइसकेका पानाहरूमा एउटा उज्यालो 'साहित्यिक विम्ब' थियो।

हाम्रो समय यस्तो छ छोरी, जहाँ मान्छेहरू एउटा सानो पदका लागि आफ्नो अस्तित्वको व्यापार गर्न तयार हुन्छन्। तर तिमीले पदको त्यो 'तिर्खा' भन्दा आफ्नो कर्मको 'गहिराइ' लाई रोज्यौ। तिमीले बुझ्यौ कि - "काँचो माटोलाई इँटा नबनाई दरबारको गारोमा राख्दा, त्यसले दरबारलाई सुरक्षा होइन, जोखिम दिन्छ।" तिम्रो यो 'नाईँ' भन्न सक्ने शक्तिले के सिद्ध गर्छ भने, तिमी पद ओगट्न होइन, देशको भूगोललाई आफ्नो मुटुमा सजाउन हिँडेकी थियौ।

तिमीले कर्णालीका ओडारहरूमा रात काट्यौ, हुम्लाका ट्याक्टरका सुसेलीहरू सुन्यौ र डोल्पाका गोठालाहरूसँग जीवनको दर्शन साट्यौ। यो नै तिम्रो वास्तविक 'राजनीतिक शास्त्र' हो। आजको पुस्ता जो गुगलमा 'नेपाल' खोज्छ, उनीहरूका लागि तिमी एउटा जिउँदो उदाहरण हौ कि- "देश बुझ्न फेसबुकका वालहरू होइन, पहाडका भित्ताहरू छाम्न सक्नुपर्छ।" तिम्रो यो यात्राले तिमीलाई केवल ट्राभलर मात्र होइन, एक 'दार्शनिक नेत्री' को रूपमा तयार पारिरहेको छ।

राजनीतिक कर्मी बुवाको छोरी हुनुको एउटा भारी विरासत हुन्छ। धेरै छोरीहरू त्यही विरासतको छहारीमा निसासिन्छन्। तर तिमीले त्यो छहारीलाई टेको बनाइनौ, बरु आफ्नै 'स्वतन्त्र आकाश' खोज्यौ। तिम्रो बुवालाई मेरो विशेष बधाई छ, जसले तिमीलाई 'आदेश' होइन, 'संस्कार' दिनुभयो। आजका हरेक अभिभावकले बुझ्न जरुरी छ कि "सन्तानलाई सम्पत्ति होइन, सहि निर्णय लिन सक्ने स्वाभिमान दिनु नै सबैभन्दा ठूलो विरासत हो।"

आजको पुस्ता 'इन्स्ट्यान्ट' नतिजाको भोको छ। कुरै कुराले संसार जित्छु भन्ने 'टपरटुइँया' हरूको भीडमा तिमीले 'मौन कर्म' लाई रोज्यौ। राजनीति रहरले मात्र होइन, राज्यसत्ताको भार थाम्न सक्ने 'काँध' तयार भएपछि मात्र सुरु हुन्छ भन्ने तिम्रो बुझाइ आजको 'नव-युवा' का लागि एउटा ठूलो पाठ हो। "भोक लागेकै भरमा काँचो धान खानु भन्दा, भोक सहेरै भए पनि धान पाक्ने प्रतीक्षा गर्नु र त्यसलाई चामल बनाउनु नै परिपक्वता हो।"

छोरी, देशको स्वाधीनता केवल सीमानामा छैन, यो हाम्रो सोच्ने तरिकामा पनि छ। जब तिमी जस्ता युवाहरूले आफ्नो दक्षता (जस्तै पर्यटन) बाट देशको GDP दोब्बर बनाउने सपना देख्छन्, तब मात्र राष्ट्र बलियो हुन्छ। तिमीले राजनीति बाहिर बसेर पनि देशलाई जुन योगदान दिँदैछौ, त्यो नै वास्तविक देशभक्ति हो।

प्रिय छोरी र आजका युवाहरू,

सधैं याद राख्नु- "सस्तो लोकप्रियताको तुँवालो भन्दा महँगो इमानदारीको घाम सधैं दिगो हुन्छ।" तिम्रो यो सुविचारित सोचले तिम्रो बुवाको टाउको मात्र होइन, सिंगो देशको आशालाई माथि उठाएको छ।

अझै हिँड्नु छ, अझै धेरै भूगोल र मान्छेका मनहरू छाम्न बाँकी छ। तिम्रो यो 'साधना' सफल होस्। जब तिमी पूर्ण रूपमा तयार हुनेछौ, यो देशले तिमीलाई एउटा 'विकल्प' को रूपमा होइन, एउटा 'विश्वास' को रूपमा स्वागत गर्नेछ।तिमी र तिम्रो जस्तै सोच भएका सबै युवाहरूमा मेरो अगाध स्नेह र भरोसा !

उही, तिम्रो बुवाको साथी र एक शुभचिन्तक

पूर्ण घर्ती , २०८२ पुष २४

(रुकुम पुर्व निवासी घर्ती नेपाली कम्युनिष्ट पार्टीको नेता हुनुहुन्छ भने रुकुम पश्चिम निवासी सिर्जना सामाजिक अभियान्ता तथा चर्चित पर्यटनकर्मी हुनुहुहुन्छ । हालै रास्पवाको समानुपातिक सूचिमा नाम सार्वजनिक भएपछि सिर्जनाले आफ्नो नाम फिर्ता लिनुभएको कुरा सार्वजनिक गर्नुभएको छ ।)

प्रकाशित मिति:
प्रतिक्रिया दिनुहोस्